Kişisel Yazılarım

Nisandan bu yana yaşananlar.. Korona depresifliği..

Son yayını nisanda girmişim. Aslında bunun bir sebebi de bu blogun şifresinin laptopta, laptobunda kendi evimde kalmış olması… Şu an adanada doğup büyüdüğüm babaevindeyim. Bilgisayarı kucakladım geldim. Bizimkilere ufak baskıyla internette bağlattırdım, e daha niye izmire döneyim ki dedim. Mayıs 15 den bu yana buradayım.

Sevgili günlük tarzına bağlamadan bir kaç gelişmeyi yazacak olursam, öncelikle hala aşk acısı çekiyorum. Sebebinin cevabını kendime sorduğumda da bulamıyorum. Demek ki bazı insanlar benim gibi oluyor yani ayrıldım hop 2-3 ay sonra başka bir gönüle kondum mutluyum moduna giremiyor. Belki de bizim gibilerde bağlanma sorunu vardır. Bilemeyeceğim ama hala hayatıma kimsenin girmesini istemiyorum. Zaten virüs de var.

Ülke de 2020 de yaşanmayan kalmadı. Hem benim hem ülke için ne lanet yıl oldu.

Şu sıralar bilgisayar oyunu oyna, ana babayla azcık eğlen dalga geç birbirine düşüttür muhabbet et, sonra tvden youtube izle, tekrar bilgisayar şeklinde gidiyor. Ama çok sıktı. Çalışmamak sıktı, teknoloji sıktı. Geçen uzun süre sonra ilk kez gün boyu kitap okudum. İnsan şu korona günlerinde ben bu dünyada ne işe yarıyorum düşüncesine epey kapılıyor. Napıyorum yani, kendimi geliştirdiğim yok ilerlettiğim yok öyle boş boş işler.

Bu depresif düşüncelerden sıyrılayım dedim, spor yaptım, gittim koştum yürüdüm koştum rahatladım ama şimdi de sol baş parmakta tırnak batması çıktı. Öyle böyle değil. Ona da çözüm buldum ama ilerleyen yayınlarda paylaşayım böyle uzadıkça uzuyor, ben olsam okumam çıkarım yani 🙂

Geveze

Düşünün, dayamayıp buralara bu kadar yazan birisi normal hayatta ne gevezedir ha... En kötü huyum devrik cümlelerim. Çoğu cümlem devriktir. Bu yüzden şimdiden kusura bakmayın :)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı